Fatih Sultan Mehmet, İstanbul’u aldıktan sonra şehrin dahilindeki çarşılar, dükkanlar, hanlar, hamamlar, evler ve camiler yapılmasını emretmişti.

Şarkta bez satılmak için yapılmış, daha sonra her nevi kıymetli eşyanın alım-satımına tahsis olunmuş kapalı çarşılara bedesten denirdi.

Fatih Sultan Mehmet’in eski sarayın yanına yaptırttığı bedesten, sonraları eski bedesten, iç bedesten yahut Cevahir Bedesten’i diye anılmaya başlandı. Bunun ilerisine yapılan ve yeni bedesten denilen Kapalıçarşı da bir yolu pamuk, bir yolu ipekle dokunan ve sandal denilen bir nevi kumaş satışına tahsisinden dolayı, Sandal Bedesteni ismini almıştı. Her iki bedestende de Fatih devri inşa karakterleri hakimdir.

Eski zenginler, tacirler mücevherlerini ve kıymetli altın, gümüş eşyalarını bedestendeki kasalarda küçük bir ücret mukabilinde saklardı. Bedestende dünyanın ve imparatorluğun her tarafından toplanmış, mücevherler, altınlar, silahlar, kıymetli kumaşlar, şallar, halılar ve her nevi kıymetli eşya bulunurdu. Buradaki esnaf şehrin en zengin esnafıydı.

Bu suretle eski bedesten, mücevherat, halı, antika eşya satışı ile hizmete başlamış, Sandal Bedesteni de faaliyetini durdurmuştu. 1914 yılında burası İstanbul Belediyesi tarafından satın alınarak bir umumi mezat yeri haline sokuldu. Sonradan bundan vazgeçildi, ama mezat bir çok güzelliği de ortaya çıkarmıştı.

Her devirde hayatımızı aksettiren çarşı, yabancı seyyahların kitaplarında, yabancı ressamların fırçalarında, binbir gece masalları gibi yaşatılmıştır.

3000’den fazla dükkanın bulunduğu Kapalıçarşı’yı, her gün mevsimine göre, 250,000 ila 400.000 kişi ziyaret etmektedir. Kaybolmaya yüz tutmuş bir çok mesleği, kendisine has kültürüyle yaşatan Kapalıçarşı, dünyanın en eski, en büyük ve en çeşitli üretimlerinin sergilendiği bir mekandır.